Nokia 6630 marka cep telefonumun olağan üstü yaşam hikayesini sizlerle paylaşmak isterim.
2005 yılında internet aracılığıyla tanıtımını gördüğüm nokia6630 cep telefonunu almak için babamdan harçlıklarımı peşin istemiştim :) babamda bunu kabul ederek, hayalini kurduğum telefona sahip olma adımını atmıştım. telefonu aldığımda 2. gün 400 e yakın resim çekmiştim 1.3 megapixsel kamerasıyla o zamanlar olağan üstü resimler çekme olanagı saglıyordu. hala hatırlıyorum ilk hafta telefonumu caddeye düşürdüm elimden aniden düşüverdi :( çok üzüldüm çünkü karşıdan taksi geliyordu ve üzerinden geçerse telefonumun sonu olacaktı.! işte o anda kendimi arabanın önüne atarak telefonumu yeden aldım. tabi o anda ani bir firen sesi ve korna çalmalar :) ama hiçbirşey umrumda degildi o anda benim için en büyük sevinç telefonumu kurtarmaktı. telefonuma aşıktım gerçekten, ona birşey olmasına asla izin vermezdim.
aradan biraz daha zaman geçti ve başıma bir talihsiz olay daha geldi. bu seferde telefonum araçla seyir halindeyken elimden düşüverdi çok korktum ve arkadaşıma arabayi durdurmasını söyledim. araçtan indim ve yerde öylece duran telefınuma doğru hızlı adımlarla koşmaya başladım. kader dir zannedersem o kadar trafik akışı olmasına rağmen telefonuma hiçbir zarar gelmemişti. hemen yere epildim ver telefonumu yerden aldım. göz gezdirdikten sonra bunun mucize oldugunu düşünüp hemen aracima doğru koştum ve arkadaşıma gösterdim. oda inanamadı bu duruma, çok şanslısın dedi.
daha çok olay geldi telefonumun başına ama buna rağmen şuan tarih 01.09.08 şimdiye kadar nokia6630 telefonumu ne servise gönderdim nede başka bakım amaçlı işlem gören yerlere, nazar degmesin hala sıfır gibi kullanıyorum.darısı 6630 sahibi olanların başına.
teşekkürler...
Seni seviyorum canım telefonummm...